Typhoon: ‘Het wordt tijd voor nieuwe verhalen’ – Business Club N.V.

Typhoon: ‘Het wordt tijd voor nieuwe verhalen’

Business Club N.V. sluit succesvol jaar in stijl af
17 november 2017
Smokey Christmas 2017, hét culinaire kerstfestijn van Rookoven.com
4 december 2017

Videoclips opnemen in Kaapverdië, volle zalen in het Ziggodome, optreden op Lowlands en Pinkpop. Een avond spreken bij de Business Club N.V. lijkt dan een eitje. Niet in de benadering van de professional Glenn de Randamie, oftewel Typhoon.

Bij aankomst treffen we Glenn aan met een handdoek om zijn hoofd. Hij concentreert zich op wat gaat komen.

Achteraf zal hij zeggen dat hij gespannen was. ‘In het Ziggodome kijk je een donkere ruimte in. Hier zit ik voor een zaal met oude bekenden. Klasgenoten, voetbalmaten… Dat is toch anders.’

 

Verhalenverteller

Tijdens de bijeenkomst bij Fruittuin Verbeek komt Typhoon vooral over als een ontspannen jongen die zich tussen twee interviewers uitstekend op zijn plek lijkt te voelen.

Als Glenn gevraagd wordt hoe hij zichzelf ziet, heeft hij een duidelijk antwoord. ‘Ik zie mezelf als een verhalenverteller. Daarbij communiceer ik via verschillende outputs.’ Met de teksten van zijn nummers gaat hij er vaak met gestrekt been in. ‘Ik ben inderdaad niet altijd van de subtiliteit.’

Mensen zien Glenn vaak als een lieve jongen. Waar komt de behoefte aan dergelijke uitingen vandaan? ‘Mijn inspiratie haal ik uit volksmuziek. Door veel te reizen om mijn eigen identiteit te vinden heb ik ondervonden dat in deze muziek veel heftige dingen worden besproken. De mensen worden vervolgens door de melodie meegevoerd.’ Die melodie slaat aan, PEC Zwolle heeft van ‘Zandloper’ zelfs de doelpuntentune gemaakt. Typhoon komt dus regelmatig in het stadion voorbij.

 

Kunstwerken

Naast de teksten van zijn muziek vertellen ook de videoclips een verhaal. Zo spreken we over ‘We zijn er’, waar Glenn als 17e -eeuwse slaaf te zien is. Uit andere interviews leren we dat de zweepslagen in deze clip echt aan kwamen. ‘Ik wilde de pijn zelf voelen’ zei hij hierover in RTL Boulevard.

‘Ik vind het belangrijk dat mijn kunst en mijn communicatie het juiste perspectief heeft. Kijk bijvoorbeeld naar de historie van Nederland, we waren vroeger een grote speler op de wereld. Echter had dit zijn prijs. Dit zie ik als ik naar mijn roots in Suriname kijk.

Ik vind daarom dat het wordt tijd voor nieuwe verhalen, waar mensen zich anno 2017 mee kunnen identificeren.’

Een treffend beeld over zijn functie als verhalenverteller zien we in dezelfde videoclip ‘We zijn er’, wanneer Glenn de op hem neervallende zweep uit de lucht grijpt. Het beeld veranderd in dezelfde houding, maar dan met een microfoon in zijn hand voor een groots publiek.

 

Voorbeeldfunctie

De discussie die Glenn wil voeren reikt ver. ‘Ik heb een voorbeeldfunctie en een groot platform. Dit probeer ik op de juiste manier in te zetten’.

Het etnisch profileren door de politie is hier een voorbeeld van. Toen hij werd aangehouden vanwege zijn ‘te grote auto’ en herkend werd door de politie, vroeg de agent of hij hier geen nummer over zou willen schrijven. Glenn gaf naar eigen zeggen het enige juiste antwoord: ‘Nee geen nummer…’ Het gevolg was een landelijke maatschappelijke discussie.

 

Leerschool

Het succes is niet zonder keerzijde. ‘Door de druk van de afgelopen jaren heb ik paniekaanvallen gehad. Ondanks de grote successen op festivals was ik niet helemaal gelukkig. Ik heb ook moeten leren dat ik dit in mijn eentje allemaal niet kan. Door coaching heb ik een hoop geleerd. Ik mijn denken ben ik Glenn de Randamie, maar de mensen zien Typhoon. Best wel een lastig iets. Ondertussen ben ik daar beter in geworden.’

Het komt allemaal terug zijn theatershow, die onder andere in Zwolle te zien was. ‘In mijn eigen theatershow kan ik nog meer van mezelf laten zien. Dát wil ik doen, al zal ik op mijn bek moeten gaan en zal ik nog veel leren.’

 

 

Business

Glenn is niet alleen een verhalenverteller, hij is ook een ondernemer. De afgelopen jaren heeft hij veel geleerd, ondanks de industrie waarin hij werkt.

‘Ondernemerschap wordt in mijn industrie niet ondersteund omdat deze gebaat is bij de afhankelijkheid van de artiest’, zegt hij hierover.

 

Door te stoppen met school en zich te richten op zijn carrière heeft hij een grote stap zonder vangnet genomen. ‘Vervolgens nam ik zo ruim de tijd nemen om tot de beste productie te komen dat zelfs mijn eigen platenmaatschappij zijn twijfels begon uit te spreken.’ Een voorbeeld van hoe hij zijn eigen weg en gevoel volgt.

‘Maar ik had de overtuiging dat dit was wat ik wilde, ik ben het avontuur aangegaan. Terug naar de veiligheid kan altijd nog. En ik heb geleerd dat je hier nooit zonder kleerscheuren uit komt.’

Ook moet je durf tonen bij het tonen van initiatieven. Glenn weet dat zelf de grootste managers in de boardroom bang zijn om door de mand te vallen. ‘Soms moet je jezelf toffer voordoen om jezelf die schop onder de kont te geven. Dat zijn de mooiste momenten.’

 

Familiebedrijf

‘Mijn ouders zijn een back-up. Zonder hun steun was ik hier niet gekomen. Ik ben blij dat ze zien dat deze keuze niet slecht was’ zegt Glenn.

Vader de Randamie, aandachtig luisteraar tijdens de avond, is dankbaar. ‘Het is voor ons belangrijk Glenn met zijn broers Kevin en Earl en met zus Sharon een team vormt. We zijn trots op hen.’

Dromen voor de toekomst

Zijn platform brengt Glenn meerdere mogelijkheden, niet alleen als artiest. ‘Door projecten te doen met WE Fashion en Samsung kom je als inspirator binnen en bijvoorbeeld niet als designer. Maar ik ben het gewoon gaan doen. Achteraf kom je erachter dat dit een ‘total different ball game’ is. Nu ik zaken voor Red Bull mag gaan doen kan ik mijn internationale netwerk uitbreiden.’

Glenn heeft een duidelijk beeld van zijn toekomstideaal. ‘Ik droom van verschillende dingen. Allereerst wil ik een groter platform creëren waarmee ik jonge creatievelingen kan helpen en begeleiden. Voor mijzelf wil ik internationaal meer bereiken. Zo lijkt het me heerlijk om bijvoorbeeld driemaal per jaar projecten en optredens in het buitenland te kunnen doen. Zo kan ik met mijn verhalen de wereld kleiner maken en meer mensen bereiken.’